ชลิตาทำงานด้านวางแผนโครงการ จึงคุ้นเคยกับระบบที่มีข้อมูลหลายส่วน สิ่งแรกที่เธอสังเกตไม่ใช่สีของเว็บไซต์หรือจำนวนเมนู แต่คือแต่ละหน้าช่วยให้ผู้อ่านตัดสินใจได้ง่ายขึ้นจริงหรือไม่
เธอมองว่า MAB96 มีข้อได้เปรียบตรงการแยกหน้าตามวัตถุประสงค์ ผู้ใช้งานไม่จำเป็นต้องอ่านข้อมูลทุกประเภทพร้อมกัน หากต้องการดูข้อกำหนดก็สามารถเข้าเอกสารเฉพาะ หากต้องการสำรวจหมวดใดก็เปิดหน้าที่เกี่ยวข้องโดยตรง วิธีนี้ลดสิ่งที่เรียกว่า “ภาระทางความคิด” เพราะสมองไม่ต้องคัดกรองเนื้อหาหลายเรื่องในหน้าเดียว
อย่างไรก็ตาม ชลิตาไม่ได้มองว่าการแบ่งหน้ามากเป็นข้อดีเสมอไป หากลิงก์ระหว่างหน้าไม่ชัด ผู้ใช้งานอาจต้องย้อนกลับหลายครั้ง เธอจึงให้ความสำคัญกับประโยคเชื่อมมากกว่าปุ่มเมนูเพียงอย่างเดียว ลิงก์ที่มีบริบทช่วยบอกว่าคลิกไปแล้วจะได้ข้อมูลประเภทใด ไม่ใช่เพียงพาออกจากหน้าปัจจุบัน
“โครงสร้างที่ดีไม่ใช่แค่แยกหมวดสวย แต่ต้องช่วยให้คนรู้ว่าควรอ่านอะไรก่อนและอะไรอ่านทีหลัง”
หลังทดลองหลายหน้า เธอพบว่ารูปแบบนี้เหมาะกับคนที่เข้ามาพร้อมคำถามชัดเจน แต่ผู้ใช้ใหม่อาจยังต้องเริ่มจากหน้าหลักเพื่อวางภาพรวมก่อน